Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009

Επιστολή Νο2 - 09-10-09

ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ ΣΧΕΣΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΑΜΙΣΙ ΧΡΟΝΟ. ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ Μ ΑΓΑΠΑΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΩ.. ΟΠΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΛΕΥΡΑ.. ΟΜΩΣ...ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΤΙ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ...ΕΙΜΑΙ ΙΣΩΣ ΠΟΛΥ ΠΙΕΣΜΕΝΗ.. ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΦΤΑΙΕΙ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΩΣ Μ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΙ...ΦΤΑΝΩ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΜΟΥ.. ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΧΩ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΘΥΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΦΩΝΑΖΩ ΣΥΝΕΧΩΣ...ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΟΜΩΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΕΝΑΝ "ΩΧΑΔΕΡΦΙΣΜΟ" ΠΟΥ ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΣΠΑΕΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ...
ΤΟΥ ΤΟΝΙΖΩ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ Μ ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΝΝΟΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ Η ΙΔΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ...ΕΧΩ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΝΑ ΦΑΙΝΟΜΑΙ ΣΑΝ ΥΣΤΕΡΙΚΗ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ...ΑΠΛΑ ΜΕ ΦΟΥΝΤΩΝΕΙ ΜΕ ΥΠΟΥΛΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΑΥΤΟΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ "ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ"...ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΓΑΤΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ...


Καλησπέρα Ανώνυμη,

Χαίρομαι κατ’ αρχάς που έχεις βρει ένα άτομο που σε αγαπάει και το αγαπάς και εσύ εξίσου. Παρατηρώ από τις πρώτες κιόλας φράσεις σου μια ένταση και μια πίεση όπως και εσύ μου λες. Εγώ θα σου πω κάποιες περιπτώσεις γιατί δεν γνωρίζω ακριβώς την κατάσταση, και εσύ κρατάς αυτά που πιστεύεις ότι μπορεί να σε βοηθήσουν.

- Δεν μου αναφέρεις πόσο συχνά συναντιέστε, ίσως και να μένετε μαζί. Γενικά σε μια σχέση που έχει διανύσει ήδη τον πρώτο χρόνο της, πολλές φορές το να βλέπουμε καθημερινά τον άνθρωπο μας ή να είμαστε συνέχεια μαζί δεν κάνει καλό. Πόσο μάλλον όταν ερχόμαστε στο σπίτι φορτωμένοι με νεύρα και άγχη της δουλειάς. Η Πίεση βγαίνει και ξεσπάει πάνω σε δικούς μας ανθρώπους μέσα από μας. Οπότε ψυχραιμία...

- Προσπάθησε και εσύ να έχεις χρόνο για τον εαυτό σου, να είσαι μόνη σου και να κάνεις πράγματα για σένα ώστε να σε χαλαρώνουν και να σε ηρεμούν. Έτσι, όταν θα βρίσκεστε θα είσαι πιο ήρεμη.

- Ίσως θα έπρεπε να ρυθμίσετε τους χρόνους στους οποίου συναντιέστε. Άλλωστε όπως λέει και ένα τραγούδι, «Το Πολύ Μαζί Σκοτώνει»

- Σκέψου, υποθετικά πάντα, να μην αντιμετώπιζε τα πράγματα με έναν «Οχαδερφισμό» όπως λες. Στο λέω εγγυημένα, θα είχατε γίνει μαλλιά κουβάρια! Γενικά προσπαθεί να κρατήσει ισορροπίες. Ίσως και να προσπαθεί να αφήσει κάποια πράγματα να περάσουν αβίαστα – απαρατήρητα ώστε να σου δείξει ότι έτσι πρέπει να κάνεις και εσύ.

- Αν είναι γενικά αναίσθητος ακόμα και σε πιο σημαντικά καθημερινά πράγματα, τότε πρέπει να το κοιτάξετε. Συζητήστε ότι σας απασχολεί. Εάν είναι πρόσφατη συνήθεια σίγουρα θα υπάρχει βαθύτερη αιτία για αυτή την συμπεριφορά. Μήπως δεν μπορεί τις φωνές και απλά περιμένει να τελειώσουν? Μήπως βαρέθηκε? Μήπως απλά σ’ αγαπάει και δεν τον νοιάζουν ότι μικρο-προστριβές υπάρχουν μεταξύ σας γιατί νοιώθει ότι είναι πλήρης μαζί σου? Δεν ξέρω τι είναι από τα παραπάνω ή τι άλλο θα μπορούσε να είναι. Μια χαλαρή κουβέντα ίσως σου λύσει τις απορίες.

- Πρέπει να αξιολογήσεις τα πράγματα που σε ενοχλούν. Από ότι κατάλαβα είναι πράγματα που σε ενοχλούν στην συμπεριφορά του. Γενικά, στις σχέσεις ο ένας «ανέχεται» εντός εισαγωγικών τις παραξενιές του άλλου. Όλοι έχουμε παραξενιές και πρέπει να κοιτάμε να τις διορθώνουμε. Συζήτησε μαζί του αυτά που θέλεις να βελτιώσει αλλά ρώτα τον και εσύ, τι θα ήθελε να βελτιώσεις και ποια παραξενιά σου «ανέχεται». Κάντε κάποιες – μικρές υποχωρήσεις.


Υ.Γ.1 Εάν τα ίδια πράγματα 9 μήνες πριν δεν σε ενοχλούσαν και σε ενοχλούν τώρα κάτι τρέχει. Προσπάθησε γενικά να μην αλλάζεις τον άλλον για να τον φέρεις στα μέτρα σου. Προσπαθήσετε να γεφυρώσετε όποιες αποστάσεις σας χωρίζουν.

Υ.Γ.2 Μην κρατάτε μεγάλα πείσματα και εγωισμούς. Ο εγωισμός ροκανίζει πολλές φορές ότι όμορφο έχουμε και το σιγοτρώει. Εάν η φαγωμάρα κρατήσει για αρκετούς μήνες ακόμα, κοιτάξτε το επί της ουσίας. Το «διάλειμμα» δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Σχεδόν ποτέ…

Υ.Γ.3 Ελπίζω να σε βοήθησα κάπως. Για οποιαδήποτε διευκρίνιση μπορείς να την παραθέσεις στην ανάρτηση ως σχόλιο. Καλό σου ξημέρωμα.

Υ.Γ.4 Γράψτε και εσείς οτιδήποτε σκέπτεστε και μπορεί να μας βοηθήσει στο πρόβλημα μας. Μην ξεχνάτε να στέλνετε τα μικρά καθημερινά σας προβλήματα στο mentoras2009@yahoo.gr επώνυμα ή ανώνυμα, ή και ως σχόλιο στο παρόν κείμενο. Μοιραστείτε τις ανησυχίες σας και τους προβληματισμούς σας με μένα και τους υπόλοιπους αναγνώστες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευτυχία είναι...